Liqeni i Shkodrës ndodhet në kufirin midis Shqipërisë dhe Malit të Zi dhe është liqeni më i madh në Europën Jugore. Ai e ka marrë emrin nga qyteti i Shkodrës, i cili gjendet në bregun jug-lindor të tij. Liqeni është karstik dhe përfaqëson rrjetin më të madh të ujërave të ëmbla në Mesdhe.

Si “Rezervat Natyror i Menaxhuar”, Liqeni i Shkodrës është liqeni më i madh në Gadishullin Ballkanik, me një sipërfaqe prej 368 km², prej të cilave 149 km² ndodhen brenda territorit të Shqipërisë. Biodiversiteti i tij është zhvilluar në kushte unike gjeomorfologjike, gjeografike, klimatike, hidrologjike dhe ekologjike.

Liqeni ka një florë dhe faunë të pasur: rreth 65 specie peshqish, 240 specie zogjsh, mbi 850 specie bimësh dhe 600 specie kafshësh. Avifauna është veçanërisht e pasur, me 281 specie zogjsh të regjistruara. Janë identifikuar 123 specie kafshësh dhe 20 specie bimësh që ndodhen në rrezik zhdukjeje. Pjesa shqiptare e liqenit u shpall Zonë Ramsar në vitin 2005, sipas Konventës së Ramsarit për “Shkretëtirat e rëndësishme ndërkombëtarisht, veçanërisht si habitat i shpendëve ujore”.

Delta e Bunës, e lidhur me liqenin, është një nga pesë vendet kryesore në Evropë për zogjtë dimërorë. Liqeni dhe delta janë shtëpia e pelikanit të rrallë dalmat dhe e kolonisë së dytë më të madhe në botë të kormoranit xhuxh. Vizitorët mund të shijojnë jetën e lagunës gjatë gjithë vitit, duke vëzhguar ibisin me shkëlqim, squtësit, gorrin, zogun e lagunës, pelikanin e vogël egret, sulën dhe shumë specie të tjera të veçanta.